Karpaty łączą – Odrodzenie pasterstwa

Carpathians Unite:  Sheep Herding Revival

Źródło finansowania

Switzerland

Nazwa klienta/donatora

National Foundation for Environmental Protection of Poland

Całkowita wartość projektu

EUR 155,000

Date

Styczeń 2012 – Grudzień 2015

Kraje - beneficjenci

Poland

Liczba personelu

6

REC Polska był jednym z partnerów realizujących projekt: pt. „Karpaty łączą – mechanizm konsultacji i współpracy dla wdrażania Konwencji Karpackiej”. Został on zrealizowany na terenach górskich w województwach małopolskim o podkarpackim. Projekt ten wspiera odradzające się pasterstwo jako narzędzie czynnej ochrony bioróżnorodności. Działania skierowane były do samorządów lokalnych, organizacji pozarządowych, lokalnych przedsiębiorców, rolników, turystów oraz środowisk naukowych.

Współfinansowany był w latach 2012-2015 przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Wartość dofinansowania ze Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy wyniosła 1,943,054 CHF. Projekt był realizowany przez kilku partnerów (w tym REC Polska), zaś liderem projektu był UNEP/GRID. 

Głównym celem projektu jest ochrona I zrównoważone użytkowanie bioróżnorodności i bogactwa krajobrazowego polskich Karpat poprzez wsparcie postanowień wdrożenia Konwencji Karpackiej.

REC Polska już w 2007 rok stworzył publikację: Podręcznik do Konwencji Karpackiej, który w kompleksowy sposób prowadzi poprzez artykuły i rozdziały tej konwencji, ważnej dla ośmiu krajów Regionu Karpackiego. Ramowa Konwencja o Ochronie i Zrównoważonym Rozwoju Karpat stała się drugim w skali ogólnoświatowej, po Konwencji Alpejskiej subregionalnym systemem ochrony regionu górskiego posadowionym na traktatowych zasadach.

Konwencja Karpacka zakłada zintegrowane planowanie i gospodarowanie zasobami oraz konieczność uwzględnienia celów ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej i krajobrazowej w politykach sektorowych.

Dlatego projekt łączy działania na rzecz ochrony siedlisk, utrzymania zrównoważonego użytkowania gruntów w Karpatach, zachowania tradycyjnych sposobów użytkowania ziemi i miejscowych ras zwierząt gospodarskich z działaniami sprzyjającymi zrównoważonemu rozwojowi turystyki, zwiększeniu udziału społecznego we wdrażaniu Konwencji oraz udostępnianiu informacji o przyrodniczym i kulturowym dziedzictwie regionu. Wdrożenie Konwencji ma istotne znaczenie dla obszarów położonych w dorzeczach rzek biorących swój początek w Karpatach i wpływających do Bałtyku i Morza Czarnego.

Głównym celem projektu było zabezpieczenie różnorodności biologicznej i krajobrazowej polskich Karpat poprzez wspieranie wdrażania postanowień Konwencji Karpackiej. Łączył inicjatywy związane z ochroną, zrównoważonym użytkowaniem gruntów, zachowania tradycyjnego użytkowania gruntów i lokalnych ras zwierząt hodowlanych, które promowały rozwój zrównoważonego rozwoju turystyki, zwiększały udział społeczeństwa we wdrażaniu konwencji oraz dostarczały informacji na temat naturalnego i kulturowego dziedzictwa regionu. Wdrażanie konwencji jest również ważne w odniesieniu do obszarów dorzeczy, rozpoczynających się w Karpatach wpływających do Morza Bałtyckiego i Czarnego.

Główny cel projektu zostanie osiągnięty poprzez implementację niżej wymienionych rozwiązań:

- ochrona różnorodności biologicznej i krajobrazowej Karpat - przez utrzymanie i rozwój tradycyjnego wypasu owiec na halach i półnaturalnych łąkach, ochronę tradycyjnych ras zwierząt gospodarskich oraz wspieranie odradzania się tradycji gospodarki pasterskiej;

- zrównoważony rozwój turystyki w Karpatach w sposób sprzyjający ograniczeniu negatywnego wpływu ruchu turystycznego na obszary o wysokich walorach przyrodniczych - przez opracowanie regionalnej strategii zrównoważonego rozwoju turystyki dla wybranej części Karpat;
- ułatwienie dostępu do informacji o Karpatach, ich dziedzictwie przyrodniczym i kulturowym, infrastrukturze turystycznej oraz działaniach podejmowanych na rzecz wdrażania Konwencji – dzięki uruchomieniu portalu „Informatorium Karpackie” prezentującego zasoby danych o polskich Karpatach z wykorzystaniem nowoczesnych technik geowizualizacji i technologii geoinformacyjnych oraz przeprowadzeniu cyklu szkoleń i wykładów;

- stworzenie sieci wymiany informacji służącej instytucjom i środowiskom współpracującym na rzecz wdrażania Konwencji Karpackiej;

- zapewnienie udziału społecznego we wdrażaniu Konwencji Karpackiej – przez stworzenie szerokiej platformy konsultacji społecznych oraz wsparcie dla prac tematycznych grup roboczych.

  •  Inwentaryzacja przyrodnicza hal;
  • Monitoring zmian siedlisk podczas trwania projektu;
  • Budowa lub remonty 55 obiektów infrastruktury pasterskiej w celu przywrócenia tradycyjnego wypasu owiec na wybranych terenach;
  • Wsparcie lokalnych organizacji pasterskich poprzez zakup owiec rasy „polska owca górska”
  • Udział w wydarzeniach promocyjnych regionów karpackich, redyki, warsztaty i spotkania baców;
  • Konsultacje w sprawie kształtu tradycyjnej gospodarki pasterskiej (analiza wpływu na bioróżnorodność hal karpackich, kultura pasterska, wytwarzanie tradycyjnych produktów mlecznych, historia pasterstwa w Karpatach;
  • Konsultacje z samorządami lokalnymi gmin karpackich;
  • Opracowanie Krajowego Planu Działań;
  • Opracowanie Strategii Zrównoważonego Rozwoju Turystyki;
  • Przeprowadzenie cyklu szkoleń „Karpacki Lider”;
  • Przeprowadzenie konkursów skierowanych bezpośrednio do gmin, promujących działania na rzecz wzmocnienia tożsamości karpackiej;
  • Stworzenie Karpackiego Uniwersytetu Otwartego (współpraca ze szkołami wyższymi regionu w tematyce: bioróżnorodności, wdrażania Konwencji Karpackiej oraz rozwoju turystyki).
  • Szkolenie i budowanie umiejętności
  • Zbieranie informacji
  • Monitoring
  • Sporządzanie planów działań